Janwillem Smit
Leuke foto hè! Dit ben ik met mijn hond. Degene met het minste haar dat ben ik. Deze hond heb ik sinds 2003. Toen woonde ik nog in een appartement. Nadat mijn vrouw en ik bijna een jaar geen hond meer hadden, kwam het hoge woord er toch uit: “Zullen we weer een hond nemen? Het is toch wel erg leuk.” Daarmee was de eerste stap gezet. Nu nog “even” het ras kiezen.
Omdat we in de flat woonden en niet veel ruimte hadden viel de keus op deze viervoeter. De perfecte viervoeter voor ons. Een grote hond in een kleine verpakking. In zijn gebruiksaanwijzing staat met hoofdletters geschreven: MOEILIJK OPVOEDBARE EN EEN ONUITPUTTELIJKE, ZEER EIGENWIJZE HOND. Nou daar is geen woord van gelogen.
Een helpende hand bij de opvoeding van mijn onze pup was, na het lezen van de verschillende boeken, geen overbodige luxe. Waarom zou ik het wiel opnieuw uit willen vinden? Ik ben op zoek gegaan naar een hondenschool die de dieren in hun waarde laat en waar op een leuke, positieve manier les gegeven wordt. Dit heb ik gevonden bij Hondenschool Alfa. Iedere zaterdagochtend vroeg opstaan is voor mij weliswaar een zware opgave, maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen. Kwibus heeft zich ontwikkeld tot een heerlijke huishond!
Na vier cursussen doorlopen te hebben raakte ik in gesprek met Marian de Lange, de eigenaresse van Hondenschool Alfa. Haar vraag was of ik eens wilde helpen bij andere groepen. Tja en daar is het misgegaan…. Bij die ene keer is het niet gebleven. Inmiddels heb ik veel bijgeleerd en ben ik zelf gediplomeerd trainer bij de hondenschool.
Het is echt heel erg leuk om met zoveel verschillende mensen en dieren samen te werken. Zeker wanneer je baas en hond tevreden het veld ziet verlaten om de volgende week weer met veel enthousiasme te verschijnen.
Nu begrijp je waarom het helemaal geen zware opgave meer is om zaterdagochtend vroeg op te staan. Wellicht lopen we elkaar binnenkort tegen het lijf.
Groeten,
Jan Willem